*Oya Baydar'ın "Hiçbiryer'e Dönüş" kitabındaki 'Küçük Prens' alıntılarından sadece biri...
Doğum ve ölüm kadar belirgin başlangıç ve sonlar çizmeyeceksek, çoğu kez istediğimiz hikayeyi başlatmayı başarabildiğimizi iddia edebilirim. Ne yazık ki bizi evrende aciz hissettiren şey -bu kez ölümü de dahil edebiliriz- bitişlerin aniden ve engellenemez biçimde gelişi oluyor. Bir şeylerin çağrıştırabileceği anılar, kokular, renkler kalıyor elimize ve sanırım o kadarı da devam etmeye yetiyor. Bitişin gelmekte olduğunu anladığımız an, ne olursa olsun yaşayabileceğini bilmenin verdiği umutsuzlukla ve güçten düşmüş bedenimizi saklama telaşıyla ilk giden olmaya çalışıyoruz. Kabullenme evresini ise çoktan geçmiş oluyoruz fark etmeden...
19 Mayıs 2010
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder