filmin kıyısına çarpıp yatağına geri çekilen denizler,
buzdan kaleler yaptı bugün.
adları kolay hatırlayamazdı hiç,
bugün de öyle.
soğuk yüzüne,
çarpan bölene,
hatırlayan hatırlayana.
duvara saplı o tırnak ses çıkarmıyor bugün.
tekdüzen kalmış herkes
sağ baştan soymuşlar,
sol yandan sövmüşler,
ben fotografik hafızamla övünmüşüm.
bugün?
bugün buzlar dişlerime çarptı.
durun diyemedim.
parça parça bilmek bir işe yaramıyor,
herkes bilir de,
ben bugün öğrendim.
bugün?
evet, bugün.
annem dünya değişti,
radyasyondan oldu bu gökkuşağı.
gel de saksının suyunu değiştireyim.
aman!
hakaret değil,
ne dersem diyeyim.
geç kaldık biz artık, hep aç kaldık bil.
mümkünatı yok bütünün.
ya parçalamak var,
ya durmak.
konuşmaya başlayınca incitmeden susmanın imkanı yok.
yarından belli,
devamlı bugün.
7 Mayıs 2011
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder